Ne tuhaf demi insanlar
Sen ünlü birinin hayatına özenip ,onu lanetleyerek onun gibi olabilmek istersin
Oysa Afrikanin küçük köyünde veya Amazonda bir kabile yada Kutuplarda genç bir eskimo
Hayatla mücadele eder ve keşke dediği şey, senin yaşadığın hayattır ve neden diye sorgular
Aslında bunu sormayı en çok hakkedenimizde o dur
İnsanların hayatlarına o kadar değersiz bakar olmuşuz ki
Kimisi ayağı takılıp bir taşa düşer, kimisi ihmalden gider
Biz olağan diye bakarız yada sırf kendi menfaatlerimiz uğruna ,yitip giden canları yok sayıp, acılarıyla gösteri yaparız
İzleyenler ise bize vicdanlı der
Oysa vicdanlı olan yaptığı iyiliği gizler yada akan gözyaşlarını siler
Ne tuhaf dimi insanlar
Hep bir şeyler yaparmış gibi gözükürler, koştururlar durmadan yorarlar
Hayatın verdikleri hiçbir zaman yetmez çünkü aç olan bedenleri değil ruhlarıdır
Doyumsuz olan gözleri değil, geçmişte bıraktıklarıdır
Oysa bunları hiçbir zaman tatmin edemiceklerdir ,kabullenmeleri gerekir
Ne tuhaf varlık bu insanlar
Birileri inanç uğruna birbirlerini keser oysa o bedeni senin inandıgın tanrı yaratmamış mıdır ki
Birileri tamir eder, varını yoğunu koyar
Birileri bu bedenleri acımasızca katleder zevk duyar
İşin tuhaf yanı bunu yapan insanda, inanan insan olmasıdır
Diyorum ya tuhaftır onlar
Unuturlar, en iyi yapabildikleri şeydir aslında , birazda bencildirler, geçmişte yaşamaya
Katliam olur , savaş çıkar , ihmalden insanlar ölür
Olur olur olur bir şeyler ve unutulur
Oysa kardeşi gider , sevdiği terk eder, canı yanar,unutmaz
Yaşanan o acıların illa bizim bedenlerimizde , yüreklerimizde olmasımı gerekir , sahiplenmeyi beceremez miyiz
Tuhaftır insanlar
Güç elde etmek uğruna feda edebilir herşeyini
Para uğruna verebilir , ruhunu , sevdiğini
Ün için unutabilir, yaşamını
Ulaşmak istediğinde, bu dünyanın değil midir
O zaman neyi götüreceksin sorgulamak gerekmez midir
Sonuç olarak anlatılacaklar bitmez
yaşamak gerekir görmek için
daha ne yaşayacağız kim bilir.
